«Αερ(΄)πλαστα» ονόμασε ο Γιάννης Μιχαλού(δη)ς τα έργα που παρουσίασε τον Οκτώβριο του 2006 στην ατομική του έκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση. Πρόκειται για ένδεκα έργα που ο καλλιτέχνης κατασκεύασε από αεροτζέλ, ένα πρωτοποριακό υλικό διαστημικής τεχνολογίας, το οποίο αποτελείται κατά 99,9% από αέρα και κατά 0,1% από γυαλί. Το υλικό silica aerogel («πυριτική αερογέλη»), το οποίο μάλιστα χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα από την N.A.S.A. για την συλλογή αστρόσκονης, ο υπότροφος το συνάντησε για πρώτη φορά στο πλαίσιο της έρευνάς του στο Κέντρο Εικαστικών Ερευνών του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασσαχουσέτης (Μ.Ι.Τ.).

«Η αιθέρια ομορφιά του και οι οπτικές ιδιότητές του –όμοιες με εκείνες του ουρανού– ταίριαξαν με τρόπο απόλυτο στην από χρόνια καλλιτεχνική μου αναζήτηση μιας πανταχού απουσίας», εξηγεί ο Μιχαλού(δη)ς. «Με την διάφανη και αβαρή σύνθεσή τους», συνεχίζει, «τα αερ(΄)πλαστα γκρεμίζουν τα όρια της Ευκλείδειας Γεωμετρίας, ανοίγοντας δρόμο στον αναπαραστατικό χώρο των Πουανκαρέ και Πικάσο. Γίνονται γέφυρα μεταξύ πραγματικού και αληθινού, καταδεικνύοντας τον λεπτοφυή ουράνιο κόσμο ως την μόνη πηγή αίσθησης του φωτός. Ενσάρκωση και εξαΰλωση, παρουσία και απουσία, ‘‘νάνο-’’ και ‘‘γίγα-’’, είναι κάποια από τα ζεύγη εννοιών που συμπορεύονται με κάθε ανάγνωση των αερ(΄)πλαστων».

Η νέα πτέρυγα του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης φιλοξένησε ένδεκα έργα εμπνευσμένα από τα αρχετυπικά ειδώλια του Πρωτοκυκλαδικού Πολιτισμού. Σε μια εγκατάσταση που θύμιζε σπήλαιο, τα αιθέρια γλυπτά παρουσιάστηκαν σε διάλογο, άλλοτε με την κεχριμπαρένια διάφανη σκιά τους, άλλοτε με την φωτογραφική και βιντεογραφική αποτύπωσή τους, άλλοτε, τέλος, με την αέναη αιώρησή τους.
Ο Γιάννης Μιχαλού(δη)ς σπούδασε Πλαστικές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, όπου εκπόνησε και διδακτορική διατριβή. Από το 2001 μέχρι το 2003, διεξήγαγε μεταδιδακτορική έρευνα στον τομέα Τέχνης και Επιστήμης στο Μ.Ι.Τ. Έχει εκθέσει έργα του στην Αμερική, την Γαλλία και την Ελλάδα.