Ακριβώς δύο χρόνια νωρίτερα, στις 8 Φεβρουαρίου 2005, στον ίδιο ιστορικό χώρο, ο Σύνδεσμος Ελληνοαιγυπτιακής Φιλίας βράβευε το Κοινωφελές  Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης και τον τότε πρόεδρό του, τον Στέλιο Παπαδημητρίου, για την συμβολή τους στην διάδοση του ελληνοαιγυπτιακού πολιτισμού. Λογικά επακόλουθα στάθηκαν, συνεπώς, η ατμόσφαιρα συγκίνησης και τα επαινετικά λόγια για το πρόσωπο του σπουδαίου Αιγυπτιώτη.

Επάνω: Η έδρα με τους ομιλητές (από αριστερά) Ευθύμιο Σουλογιάννη, Νίκο Νικηταρίδη, Φίλιππο Κοσσένα και Σπύρο Καμαλάκη

Μέση: Η οικογένεια του Στέλιου Παπαδημητρίου, εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου και πλήθος Αιγυπτιωτών και φίλων του Ιδρύματος Ωνάση  παρακολούθησαν την εκδήλωση στην Παλαιά Βουλή

Κάτω: Ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης μιλά για την ποίηση του Στέλιου Παπαδημητρίου

«Άξιο συνεχιστή της παραδόσεως των Ελλήνων της Αλεξάνδρειας» χαρακτήρισε τον Στέλιο Παπαδημητρίου ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνοαιγυπτιακής Φιλίας Σπύρος Καμαλάκης.

Ο καθηγητής Ευθύμιος Σουλογιάννης, γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Ελληνοαιγυπτιακής Φιλίας, αναφέρθηκε στα μαθητικά χρόνια του Στέλιου Παπαδημητρίου στο Αβερώφειο Γυμνάσιο Αλεξανδρείας, τόνισε το ενδιαφέρον του για τα πολιτιστικά πράγματα, ιδίως δε την ζωγραφική και την ποίηση, και ανέτρεξε στα φοιτητικά του χρόνια στο Φαρούκειο Πανεπιστήμιο, όπου μελέτησε την νομική επιστήμη. «Ήταν η οξύνοια και η αραβομάθειά του, μεταξύ άλλων, που εκτίμησε ο Αριστοτέλης Ωνάσης, οδηγώντας τους τελικά σε μια εξαιρετική συνεργασία, αρχικά στην Σαουδική Αραβία και στην συνέχεια στην ναυτιλία και σε άλλους τομείς», σημείωσε ο καθηγητής Σουλογιάννης.
Στην ζωή, τις σπουδές και την σταδιοδρομία του Στέλιου Παπαδημητρίου αναφέρθηκε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων Φίλιππος Κοσσένας, τονίζοντας ιδιαίτερα την δημιουργία του Ιδρύματος Ωνάση αλλά και την διαρκή υποστήριξή του προς τους Αιγυπτιώτες, όπως φάνηκε ξεκάθαρα με το τελευταίο παράδειγμα της ανακαίνισης του ιστορικού ναού του Ευαγγελισμού της Αλεξάνδρειας.

Στην «πολυσχιδή προσωπικότητα» του Στέλιου Παπαδημητρίου αναφέρθηκε ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης, παρουσιάζοντας μια ξεχωριστή πλευρά της ζωής του: τα ποιήματα που έγραψε στα νεανικά του χρόνια. «Με τα ποιήματα αυτά ανακαλύπτουμε έναν δεύτερο κόσμο του Στέλιου Παπαδημητρίου, που μας κάνει να συγκινηθούμε», είπε ο καθηγητής Μπαμπινιώτης. «Διαπιστώνουμε ότι αυτός ο ορθολογιστής, ρεαλιστής και σκληρός διαπραγματευτής είχε πνευματικές ανησυχίες στις οποίες έδινε διέξοδο με την αγνή και άμεση μορφή έκφρασης που είναι η ποίηση». Στην συνέχεια, διάβασε αποσπάσματα από ποιήματα του Στέλιου Παπαδημητρίου, όπως «το καβαφικό στο ερωτηματικό του ύφος» «Λιοπύρι», το «Ημερολόγιο», την «Μνήμη», τον «Μάρτη», τον «Περίπατο» – έργα «όπου συναντά κανείς διάσπαρτα πολύτιμα ποιητικά διαμάντια». Η ξενιτιά και ο νόστος που βίωσε ο Στέλιος Παπαδημητρίου οδηγούν σε στίχους με λυρισμό, είπε ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης, διαβάζοντας το ποίημα «Ο δρόμος ήτανε το σχολείο μου».

Ντρέπομαι να σ’ το πω, ντρέπομαι να σ’ το πω,
μ’ αν καμιάν ώρα όπως ετούτη δω,
μ’ αν κάποιο γλυκό θαμποχάραμα με ρώταγες,
θα σ’ τo ’λεγα, φίλε μου, θα σ’ το ’λεγα χωρίς να ντραπώ
πως ο δρόμος ήτανε σχολείο μας.

Για μας, φίλε μου, που δεν τριγυρίζαμε μ’ αυτοκίνητα,
για μας που πονούσαμε τα στενοσόκακα
και τα παγκάκια της προκυμαίας
και των δημόσιων κήπων,
για μας που ίσως και να μην είχαμε
παρά ένα ζευγάρι παπούτσια,
για να δούμε τον κόσμο με τα μάτια τ’ αληθινά,
τα σοκάκια κι οι δημοσιές κι οι κλειστές πόρτες
στα μούτρα μας ήτανε το καλό σχολείο.

[...]