Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη φιλοξένησε την έκθεση φωτογραφίας της Βένιας Μπεχράκη από τις 12 Οκτωβρίου έως τις 4 Νοεμβρίου 2006. Ψηφιακά επεξεργασμένες φωτογραφίες συνδυάστηκαν με εικόνες από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό χώρο, με σκοπό την δημιουργία ενός κοινού νέου χώρου. Όπως αναφέρει ο Χρύσανθος Χρήστου στον κατάλογο της έκθεσης, «από την ψηφιακή επεξεργασία των έργων προκύπτει μια αληθοφανής κατάσταση που ακυρώνει την υπόσταση της φωτογραφίας ως μέσου καταγραφής της πραγματικότητας. Βλέπουμε την καλλιτέχνιδα να κάνει δουλειές του σπιτιού, όπως το σφουγγάρισμα στον σταθμό του υπογείου ή το σιδέρωμα μπροστά στην Βουλή, οι οποίες σύμφωνα με τα στερεότυπα που επικρατούν θεωρούνται κατ’ εξοχήν γυναικείες. Οι φωτογραφίες αυτές, αν και δημιούργημα της φαντασίας, απεικονίζουν και σχολιάζουν την πραγματικότητα, μέσα στην οποία οι γυναίκες συχνά αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα στους χώρους που κινούνται καθημερινά, είτε αυτοί είναι δημόσιοι είτε ιδιωτικοί».

Η Βένια Μπεχράκη αρχίζει την καλλιτεχνική της δημιουργία με αφετηρίες στις παραδοσιακές καλλιτεχνικές κατευθύνσεις, στο πλαίσιο των παραστατικών, νεοπαραστατικών και αφηρημένων τάσεων.  Ύστερα από γόνιμες περιπλανήσεις σε διάφορα ρεύματα, διαπιστώνει ότι μπορεί να ολοκληρώσει καλύτερα τις προθέσεις της με την σύγχρονη τεχνολογία και ειδικά με τις ψηφιακές εφαρμογές της φωτογραφίας. Κατορθώνει να δώσει φωτογραφικές εγκαταστάσεις στις οποίες μηχανή και ανθρώπινη ευαισθησία αναζητούν εικόνες που υποχρεώνουν τον θεατή να έλθει σε διάλογο με την εικόνα, αλλά και με τον ίδιο του τον εαυτό. Χρησιμοποιεί με διαφορετικό τρόπο ποικίλα θέματα για να δώσει σύνολα με κάθε είδους εκφραστικές προεκτάσεις.