Το Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου απέσπασε ο υπότροφος Θάνος Αναστόπουλος για την ταινία μεγάλου μήκους διόρθωση, με την οποία συμμετείχε στο 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. «Πρόκειται», εξηγεί ο ίδιος, «για μια οδύσσεια στην σύγχρονη ακρωτηριασμένη τριτοκοσμική Αθήνα, ανάμεσα σε περιθωριακούς, μετανάστες, αστέγους, κλειστές ομάδες και σύγχρονους πατριώτες. Ένα χαμηλότονο δράμα, γυρισμένο σε πραγματικούς χώρους, με μια μείξη επαγγελματιών και ερασιτεχνών ηθοποιών (Γιώργος Συμεωνίδης, Ορνέλα Καπιτάνι, Σαβίνα Αλιμάνι), το οποίο προσπαθεί να αποδώσει με ρεαλισμό και κριτική ματιά εικόνες και καταστάσεις που βιώνουμε καθημερινά».
Ο τίτλος διόρθωση γράφεται μόνο με πεζά στοιχεία γιατί, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, «επιθυμεί να είναι χαμηλότονος, όπως όλη η ταινία, κι ας ασχολείται με κρίσιμα θέματα και αποτυπώνει καταστάσεις και συγκρούσεις στην σημερινή ελληνική κοινωνία». Το σενάριο συνυπογράφει ο Βασίλης Ραΐσης.

Παρών και στο θέατρο, ο Θάνος Αναστόπουλος παρουσιάζει έως τον Ιανουάριο στο Δώμα του Θεάτρου του Νότου το έργο Μια εποχή στην Κόλαση σε μετάφραση του Χριστόφορου Λιοντάκη, με τους Μάνο Καρατζογιάννη και Νίκο Πουρσανίδη. Πρόκειται για δραματοποίηση του γνωστού έργου του Αρθούρου Ρεμπώ, το οποίο, όπως αναφέρει στην κριτική του ο Γιάννης Βαρβέρης, «γράφτηκε την εποχή που ο ποιητής εγκαταλείπει την παλιά ποιητική. Έτσι, αφού κρίνει ως μερικά ‘‘ενοραματικούς’’ μονάχα τον Ουγκώ και τον Μπωντλαίρ, ρίχνεται σε μιαν αγωνιώδη, βλάσφημη αναζήτηση ανάμεσα στον Ουρανό και στην Κόλαση, απαιτώντας να ανακαλύψει το Άγνωστο μέσω του Καινούργιου. Ο δρόμος αυτός περιλαμβάνει τα πάντα: έννοιες, οσμές, αρώματα, χρώματα, ήχους. Εδώ όλες οι έννοιες πρέπει να εφευρεθούν εξαρχής: ο έρωτας, το Εγώ, η πατρότητα, η θρησκεία (ο χριστιανισμός), η παράδοση (της Ευρώπης), η αστική τάξη, η (οποιαδήποτε) ιδεολογία, η ίδια η ύπαρξη καθώς συνθλίβεται ανάμεσα στις μυλόπετρες των επιστημονικών και ηθικών επιτεύξεών της. Κι όλα αυτά μέσα από μια στραγγαλισμένη γλώσσα».

«Ο Θάνος Αναστόπουλος, που ανέλαβε το θηριώδες εγχείρημα», συνεχίζει ο Γιάννης Βαρβέρης, «χώρισε τον αφηγητή σε δυο συμπληρωματικά πρόσωπα, δημιούργησε μέσω αυτών εναργείς εκ μονολόγων διαλόγους, εφηύρε ποικίλες εικαστικές εναλλαγές και εικονοποίησε το κείμενο όπου αυτό ήταν δυνατόν, έτσι ώστε κυρίαρχος να έμενε, όπως και έμεινε, ο λόγος. Οι ιδέες του είχαν κατά σημεία αγριότητα, εξέγερση, ταπείνωση, σήματα ακολασίας, συμβολικούς σωματικούς ελιγμούς».

Ο Θάνος Αναστόπουλος έχει σκηνοθετήσει το θεατρικό έργο Η πόλη στα γόνατα, την ταινία  Όλο το βάρος του κόσμου, καθώς  και αρκετές ταινίες μικρού μήκους.