Ατομική έκθεση στην αίθουσα τέχνης «Καπλανών 5» πραγματοποίησε τον Μάιο του 2008 ο γλύπτης Βασίλης Βασίλη. Η καινούργια ενότητα έργων του, με τίτλο «Το γιοφύρι του Πέτρου», είναι μια σειρά κατασκευών που θυμίζουν γεφύρια ή παραπέμπουν σε αυτά. Πέρα από την φόρμα και το σχήμα του γεφυριού, που σίγουρα απασχολούν τον καλλιτέχνη, εκείνο που τον ενδιαφέρει κυρίως είναι να μεταδώσει τους πολλαπλούς συμβολισμούς που εμπεριέχει η έννοια «γεφύρι». Μέσα από ένα παιχνίδι ανάμεσα στο ορατό αντικείμενο και τις πολλαπλές σημειολογικές συνδηλώσεις που το ίδιο φέρει, ο καλλιτέχνης επιχειρεί να αποδώσει νοήματα, να παραλληλίσει συναισθήματα και μορφές, να ανανεώσει την παράδοση του εννοιολογικού και να μας προβληματίσει πάνω στην αισθητική του απλού, «ανυποψίαστου» αντικειμένου.

Η ενότητα αυτή αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων έργων του καλλιτέχνη, ο δε βασικός προβληματισμός της αφορά τις έννοιες της απομόνωσης και του περιορισμού. Τα έργα σχετίζονται με την ανάγκη διεύρυνσης του γεωγραφικού καθώς και του νοηματικού χώρου του καλλιτέχνη, ανάγκη που απορρέει από τις βιωματικές του εμπειρίες. Ο Βασίλη(ς) θέλει και προσπαθεί να ενώσει το όνειρο με την πραγματικότητα, το απαγορευμένο με την επιθυμία, το ανέφικτο με το εφικτό.

Τα έργα που παρουσιάζονται είναι κατασκευασμένα από ξύλο, μέταλλο και μάρμαρο. Ένα καινούργιο στοιχείο σε αυτή την ενότητα έργων είναι η χρήση του χρώματος, κάτι που δεν το συναντούσαμε σε αυτή την ένταση σε προηγούμενα έργα του. Η έκθεση είναι αφιερωμένη στον Πέτρο, έναν συμπατριώτη τού καλλιτέχνη. Όνειρο ζωής τού, «τρελού» για πολλούς, Πέτρου ήταν η κατασκευή μιας γέφυρας που θα ένωνε τους Αγίους Σαράντα με την Κέρκυρα, δεκαπέντε μίλια μακριά. Τα χρόνια περνούσαν πολύ αργά και ο Πέτρος αδυνατούσε να κατασκευάσει την γέφυρα. Η γέφυρα, όπως μας λέει ο Βασίλη(ς), τελικά «κτίστηκε» το 1991 ― τα σύνορα είχαν καταρρεύσει. Ο Πέτρος δεν την έζησε αυτή την στιγμή. Την βίωσε, όμως, ο καλλιτέχνης και μας την αφηγείται με τον δικό του τρόπο.